Vrijmoedig symposium

 

In de vroegchristelijk tijd ontstond er een gewoonte die in de deze tijd opnieuw vorm zou kunnen krijgen onder al dan niet gelovige zinzoekers.

 

In de eerste eeuwen van onze jaartelling kwamen volgens de Romeinse schrijver Plutarchus kleine groepen geletterde burgers vaker bijeen om samen te eten en van gedachte te wisselen over een filosofisch of een ander onderwerp. Plutarchusj duidt  zo’n bijeenkomst aan met het Griekse woord symposium hetgeen samen eten betekent.

 

Volgens de evangelist Lukas gaven de eerste christenen hun wekelijkse bijeenkomst de vorm van zo’n symposium o.a. in Troas en Corinthe. Zij wisselden van gedachte over het in praktijk brengen evangelische medemenselijkheid. Volgens de Leidense professor Hugo Jan de Jonge mag worden aangenomen dat deze manier van samenkomen kort na het Pinkstergebeuren in zwang is gekomen.

 

De geschiedenis leert ons dat bij het toenemen van  het aantal leerlingen het gebruik van symposia, samen eten en van gedachte wisselen onmogelijk was geworden.

 

De laatste tijd is de massale wekelijkse kerkgang onder Nederlandse katholieke geen gewoonte meer. Wellicht meer dan voorheen bestaat er nu wel een behoefte om in kleine kring vrijmoedig van gedachte te wisselen over de zin van leven en werken. Een symposium in aangepaste vorm sluit daarop aan.

 

Met het opstarten van vrijmoedige gedachtewisselingen over gedragslijnen van medemenselijkheid neemt Tomastafel de gewoonte van de vroegchristelijke groepen weer op, zij het wel vrijmoedig en open voor gelovigen en niet-gelovigen in de ruimste zin. 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0